calendar
<< December >>
S
M
T
W
F
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
<< 2008>>
ตอนที่ 2 อยากเจอ.....เหรอ
วันนี้ ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ เหมือนๆกับทุกวัน
งั้นอ่านนิยายกันต่อดีกว่า
...........
.........
..
ตอนที่ 2 อยากเจอ.....เหรอไง อยากเจอกูมากขนาดนั้นเลยเหรอ นุ้ยหันตัวกลับไปตามเสียงที่คุ้นหู และภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของนุ้ยคือ แผ่นหลังของชายแปลกหน้าที่ดูคุ้นตา แต่ก็หาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ว่าคนๆนี้เป็นใครนายเป็นใคร นุ้ยถามด้วยเสียงสั่นๆ ที่เกิดจากความกลัวหึหึ เสียงชายแปลกหน้าหัวเราะในลำคอ ก่อนจะพูดเบาๆว่า จำกูไม่ได้ซินะ เสียงที่คุ้นเคย กับลักษณะการพูดที่เป็นเอกลักษณ์ ยิ่งทำให้นุ้ยเริ่มจะแน่ใจ เพียงแต่ทำไม เขาถึงจำๆคนนี้ไม่ได้เลย มันดูเป็นเพียงแค่ความคล้ายแต่ไม่ใช่ทำไมนายต้องมาเข้าฝันเราบ่อยๆด้วย นุ้ยยังคงถามต่อไป เพียงแต่เสียงที่สั่นกลับเปลี่ยนเป็นเสียงเรียบๆ และทุกอย่างยังคงเงียบ ชายแปลกหน้ายังคงจ้องมองไปเบื้องหน้า และเมื่อนุ้ยละสายตาจากชายแปลกหน้าเพื่อมองไปด้านหน้า เขาก็ได้เห็น ภาพเด็กผู้ชายสองคนที่กำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม จากเด็กทั้งสอง ทำให้นุ้ยถึงกับเผลอยิ้มออกมามึงมานี่ จับมือกูเอาไว้ เดี๋ยวกูสอนว่ายน้ำให้ตี๋น้อยทำตามเด็กชายอย่างว่าง่ายคราวนี้มึง ลอยตัว แล้วก็ตีขานะ อ่ะ ลองดู เด็กชายพยายามที่จะแนะนำ การว่ายน้ำเบื้องต้นให้กับตี๋น้อย เออ...ดี แบบนั้นแหละ ตีเข้าไป ไม่ต้องหยุด ตี๋น้อยพยายามทำตามคำแนะนำอย่างเป็นอย่างดีนุ้ยที่ยืนมองถึงกับยิ้มกว้างออกมา เพราะเขารู้ดีว่า เหตุการณ์ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ใบหน้าของนุ้ยที่ขาวใส เริ่มรู้สึกร้อนจากอาการเขิลล์อายอ่ะๆ อย่าปล่อยมือเราซิ โอ้ยจะจมแล้ว ตี๋น้อยขว้าตัวเด็กชายไว้ แล้วดึงเข้าหาตัว ทำให้หน้าของเด็กสองคนอยู่ห่างกันเพียงไม่ถึง 3 Cm ตาของทั้งสองคนประสานกัน และทุกอย่างก็ถูกหยุดนิ่งเอาไว้เพียงแค่นั้นจำกูได้หรือยัง เสียงชายแปลกหน้าทำให้นุ้ยได้สติอีกครั้ง หลังจากที่หลุดลอยไปกับภาพความทรงจำในอดีตของตัวเอง ว่าไงนะ เสียงนุ้ยถามด้วยความงุนงง เราเคยรู้จักกันด้วยเหรอ นุ้ยยังคงไม่แน่ใจ เพราะถึงแม้ว่ามันจะคล้ายแต่.....กูกลับมาหามึงตามสัญญาไง ชายแปลกหน้าพูดประโยคที่ดูคุ้นหู นุ้ยที่ได้ฟังถึงกับอึ้ง ภาพต่างๆในอดีตถูกดึงขึ้นมาจากความทรงจำที่ดูเลือนลางของนุ้ย หลังจากนั้น ภาพและสิ่งของทุกอย่างรอบตัวนุ้ย ก็ถูกย้อนกลับไป ณ วันนั้น วันที่...ที่.............................ทำไมมึงพูดแบบนั้นหละ กูยังไม่ได้ไปไหนสักหน่อยกูสัญญาว่า กูจะกลับมาหามึงทุกๆปี พอใจยังกูไม่รู้ พ่อกูให้กู เตรียมตัวไว้เฉยๆ คงไม่ใช่เร็วๆนี้หรอกกูสัญญาแล้วไง ไม่ว่ายังไง กูก็จะกลับมาหามึงแน่นอนพรุ่งนี้กูมารับ ไปตกปลากัน.......................................ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ แบงค์!!!! เสียงนุ้ยตะโกนสุดเสียง พร้อมๆกับลืมตาตื่น หัวใจที่เต้นแรง ยังคงเต้นรัวอยู่ในหน้าอก นุ้ยยังคงนอนนิ่ง เพราะยังอยากจะจดจำทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นในฝัน แบงค์! เสียงนุ้ย..พูดขึ้นเบาๆ ก่อนที่น้ำตาจะเริ่มไหลลง ข้างแก้มนานเหลือเกิน...นานจริงๆ นานจนเราลืมความรู้สึกนี้ไปแล้ว นุ้ยพูดกับหัวใจตัวเอง ที่เต้นรัวอยู่ในอกชายแปลกหน้าจากความฝัน นั่งลงก้มหน้าอยู่อีกฟากของห้อง มีเพียงเสียงเบาๆ เท่านั้นที่ออกมาจากชายแปลกหน้านั่นคือเสียงสะอื้น ...............ฮือๆ กูขอโทษ
Comments
